← Yazılara dön
HAYAT & SEÇIMLER

İnat, Mücadele Kılığına Girebilir

Mücadele sonuca bakar. İnat ise vazgeçmeyi yenilgi sayar.

Okuma köşem ↗

Seçimlerin yalnızca bu tarayıcıda saklanır.

Vazgeçmemek güçlü bir özellik olarak anlatılır.

Sonuna kadar mücadele etmek, düştüğünde yeniden kalkmak, başkaları inanmasa bile devam etmek…

Bunların hepsi değerlidir.

Fakat insanın kendisine sorması gereken daha zor bir soru vardır:

Devam ediyorum çünkü gerçekten inanıyor muyum, yoksa vazgeçersem yenildiğimi kabul etmek zorunda kalacağım için mi?

Çünkü mücadele ile inat dışarıdan birbirine çok benzeyebilir.

İkisinde de insan devam eder.

İkisinde de bedel öder.

İkisinde de çevresinden “Bırak artık” sözünü duyabilir.

Fakat aralarında önemli bir fark vardır:

Mücadele sonuca bakar. İnat ise vazgeçmeyi yenilgi sayar.

Harcadığımız şey, bizi o şeye bağlar

Bir işe yıllarınızı verdiğinizi düşünün.

Para harcadınız.

Zaman harcadınız.

Uykusuz kaldınız.

İnsanlarla mücadele ettiniz.

Bir noktadan sonra önünüze yeni bilgiler geliyor ve işlerin düşündüğünüz gibi gitmediğini görüyorsunuz.

Normalde yapılması gereken, şartları yeniden değerlendirmektir.

Fakat zihnimiz şöyle konuşmaya başlayabilir:

“Bu kadar emek verdim, şimdi bırakamam.”

İşte bu cümle çok önemlidir.

Çünkü artık gelecekte ne kazanacağımızı değil, geçmişte ne kadar kaybettiğimizi düşünerek karar vermeye başlamışızdır.

Oysa geçmişte harcadığımız zaman geri gelmez.

Bir şeye on yıl vermiş olmak, ona on birinci yılı da vermek zorunda olduğumuz anlamına gelmez.

Aynı şey ilişkilerde de olur

İnsan yalnızca işinde inat etmez.

İlişkilerinde de eder.

Yıllarca emek verdiği bir ilişkinin artık kendisine zarar verdiğini görebilir ama:

“Bu kadar yılı çöpe atamam.”

diye düşünür.

Oysa ayrıldığınızda geçmiş yıllar çöpe gitmez.

Yaşanmıştır.

Size bir şeyler öğretmiştir.

Asıl soru geçmişte kaç yıl verdiğiniz değil, önünüzdeki yılları da aynı şekilde yaşamak isteyip istemediğinizdir.

Bazen insan karşısındaki kişiyi değil, geçmişte verdiği emeği terk edemez.

Hedef değiştirmek başarısızlık değildir

İnsanların en büyük korkularından biri şudur:

“Bunca zaman bunu savundum. Şimdi vazgeçersem ne derler?”

Bu nedenle yanlış olduğunu fark ettiği kararını bile savunmaya devam edebilir.

Çünkü artık mesele kararın doğruluğu değildir.

Mesele kendi geçmişiyle çelişmemektir.

Oysa fikir değiştirebilmek zayıflık değildir.

Yeni bilgi karşısında eski kararını değiştiremeyen insan tutarlı görünebilir; fakat bazen yalnızca geçmişteki kendisine esir olmuştur.

Dün verdiğiniz bir kararın bugün sizi yönetmesine izin vermek zorunda değilsiniz.

Her zorluk “devam et” mesajı değildir

Burada başka bir yanılgı daha var.

Zorluk gördüğümüzde bazen bunu doğru yolda olduğumuzun kanıtı sayıyoruz.

“Zorsa değerlidir.”

“Acı çekiyorsam gelişiyorum.”

“Bu kadar mücadele ediyorsam sonunda mutlaka karşılığını alırım.”

Hayır.

Bazı yollar gerçekten zordur ve sonunda büyük bir karşılık vardır.

Bazı yollar ise yalnızca yanlıştır.

Duvara daha hızlı koşmak, duvarı kapıya dönüştürmez.

Bu nedenle dayanıklılık kadar yön duygusuna da ihtiyacımız vardır.

Mücadele gerektiğinde yöntem değiştirir

Gerçek mücadele kör değildir.

Sonuçlara bakar.

Yanlış yaptıysa kabul eder.

Yöntem çalışmıyorsa değiştirir.

Yeni bilgi geldiyse yeniden düşünür.

Gerekirse geri çekilir.

Çünkü amacı “Ben haklı çıkacağım” değildir.

Amacı ilerlemektir.

İnat ise çoğu zaman hedefi değiştirir.

Başlangıçta bir sonuç elde etmek için yola çıkan insan, bir süre sonra yalnızca vazgeçmediğini kanıtlamak için mücadele etmeye başlayabilir.

İşte orada mücadele, fark ettirmeden egonun hizmetine girer.

Bırakmak da bir karar olabilir

Hayatta bazı şeyler için sonuna kadar mücadele etmek gerekir.

Ama bazı şeyleri bırakabilmek için de güç gerekir.

Bir işi.

Bir ilişkiyi.

Bir düşünceyi.

Bir hedefi.

Hatta yıllardır savunduğumuz kendi eski hâlimizi.

Vazgeçmek her zaman kaybetmek değildir.

Bazen insanın artık çalışmayan bir yolu bırakıp enerjisini başka bir yere yöneltebilmesidir.

Bu nedenle kendimize zaman zaman şu soruyu sormamız gerektiğini düşünüyorum:

“Bugün bu yola ilk kez çıkacak olsaydım, bildiklerimi bilerek yine aynı kararı verir miydim?”

Cevabınız hayırsa, geçmişte verdiğiniz emek sizi bugünkü kararınıza mahkûm etmemeli.

Çünkü hayatta güçlü olmak yalnızca ne kadar dayanabildiğinizle ölçülmez.

Bazen asıl güç, ne için mücadele etmeye devam edeceğinizi ve neyi artık bırakmanız gerektiğini ayırt edebilmektir.

BİR SONRAKİ YAZIDA BULUŞALIM

Haftada iki yazı.
Biraz daha kendimize bakmak için.

İnsan davranışı, ilişkiler ve hayat üzerine yeni yazılarım e-posta kutunuza gelsin. Ücretsiz.

Gönderim sıklığı: yeni yazı yayımlandıkça

Şifre ve ek onay yok. Her e-postadan sıklığı değiştirebilir veya dilediğiniz zaman ayrılabilirsiniz.

Ahmet Mertkan Koşaroğlu
Okuma köşeme dön ↗
BU DÜŞÜNCEYİ PAYLAŞIN
Bu yazıdan bir söz kartı
Mücadele sonuca bakar. İnat ise vazgeçmeyi yenilgi sayar. — Ahmet Mertkan Koşaroğlu
PAYLAŞMAK İÇİN BİR CÜMLE

Bir düşünce,
bir başkasına ulaşsın.

Yazıdan seçilmiş bu cümleyi hikâyenizde paylaşabilirsiniz.

1080 × 1920 · PNG. Telefonda görsel açılırsa üzerine basılı tutup fotoğraflarınıza kaydedebilirsiniz.

OKURUN NOTU

Siz ne düşünüyorsunuz?

Devam etmenin mi, yön değiştirmenin mi doğru olduğuna nasıl karar veriyorsunuz?

Yazının sizde bıraktığı düşünceyi paylaşın. Yorumlar incelendikten sonra adınız ve soyadınızla yayımlanır. Yanıt verdiğimde e-posta ile haberiniz olur.

Yorumlar yükleniyor…

Bir yorum bırakın

E-postanız yayımlanmaz. Yalnızca bu yoruma verdiğim yanıtı iletmek için kullanılır; bülten aboneliği oluşturmaz. Kendi adresinizi yazın.

AHMET MERTKAN KOŞAROĞLU · YENİ KİTAP
Yaşadıkça — Doğru Bildiklerime Yeniden Bakarken kitabının ön kapağı
YAŞADIKÇADoğru Bildiklerime Yeniden Bakarken
KİTAPÇILARDA VE ONLINE SATIŞTA

Bu kitapta
biraz da
siz varsınız.

Bir kararınız. Bir kırgınlığınız.
Yıllar sonra başka türlü baktığınız bir hatıranız.

Bir hayatın içinden, kendi hayatınıza doğru.

KİTABIN ARDINDAKİ HİKÂYESize bir notum var.

İnsan bazı sözleri, söyleyen kişiye artık sarılamayacağı yaşta anlıyor.

Çocukken büyükbabamın söylediği sözleri dinlerdim. Bazılarının anlamını yıllar sonra, kendi hayatımın içinde öğrendim. Bir kararın önünde dururken, bir yanlışımdan dönerken, oğluma bakarken…

İçimden ona anlatmak geliyor. “Şimdi anladım,” demek istiyorum. Sonra, anladığımı söyleyebileceğim yerde olmadığını bir kez daha hatırlıyorum.

En çok da sıradan bir akşama dönmek isterdim. Onun işten geldiği, benim çocuk olduğum, daha önümüzde ne kadar zaman bulunduğunu düşünmediğimiz bir akşama. Biraz daha otursak. Bildiğim bir şeyi yeniden anlatsa. Sesini duysam.

O zaman tekrar gibi gelen şeyin, bir gün insanın en büyük özlemine dönüşeceğini bilmiyordum.

Annemin okumayı öğretmeye çalıştığı çocuk, şimdi bir kitap yazdı. O gün masadan kalkmak istiyordum. Bugün yazdığım her sayfada onun sabrından bir şey var. Bunu bilmesini istiyorum.

Babama kızdığım günler de oldu. Beni anlamasını bekledim. Sonra kendi kararlarımın sonuçlarıyla yaşarken, iyi niyetle de yanılabildiğimizi gördüm. İçimdeki bütün kırgınlıklar geçmedi. Ama artık ona bakarken yalnızca kırıldığım yerleri görmüyorum.

İnsan ailesini anlatırken zorlanıyor. Sevgisi de gerçek, kırgınlığı da. Aynı insana hem söyleyemediği bir sitemi hem de sarılma isteği olabiliyor.

Belki senin de bu satırları okurken aklına gelen biri vardır. Sesini özlediğin, seni bir türlü anlamadığını düşündüğün ya da sevgini zaten bildiğine inanıp söylemeyi ertelediğin biri.

Ben bazı sözlerimi artık hatıralara söylüyorum. Bazılarınıysa hâlâ duyabilecek insanlara yetiştirmek istiyorum.

Her şeyin düzelmesini beklemeden. Bütün kırgınlıklar bitmeden. Hayat biraz daha kolaylaşmadan.

Çünkü bir gün oğlum beni hatırladığında, onu ne kadar sevdiğimi anlamak için benim yaşıma gelmek zorunda kalmasın istiyorum.

Ahmet Mertkan Koşaroğlu
YAZILARDA BULUŞALIM

Haftada iki yazı,
e-posta kutunuzda.

İnsan davranışı, ilişkiler ve hayat üzerine birlikte düşünelim. Ücretsiz e-posta aboneliğiyle yeni yazılarımı takip edin.

Tüm yazılar herkese açık. Abonelik, yazıları e-postayla almak isteyenler için.

Gönderim sıklığı: yeni yazı yayımlandıkça

Şifre ve ek onay yok. Her e-postadan sıklığı değiştirebilir veya dilediğiniz zaman ayrılabilirsiniz.